درباره

رماندی و رمیدی........

ما چون ز دری پای کشیدیم    کشیدیم

امید ز هر کس که  بریدیم    بریدیم

دل نیست کبوتر که چو برخاست نشیند

از گوشه ی بامی که پریدیم    پریدیم

رم دادن صید خود از آغاز غلط بود

حالا که رماندی و رمیدیم و    رمیدیم

کوی تو که باغ ارم و روضه ی خلد است

انگار که دیدیم ندیدیم    ندیدیم

صد باغ بهار است و صلای گل و گلشن

گر میوه ی یک باغ نچیدیم    نچیدیم

سر تا به قدم دعاییم و تو غافل

هان واقف دم باش رسیدیم    رسیدیم

وحشی سبب دوری و این قسم سخن ها

آن نیست که ما هم نشنیدیم    شنیدیم

:: نویسنده : آبان | لینک مطلب |

فال شب یلدای من

فکر بلبل هم آن است که گل شد یارش

گل در اندیشه که چون عشوه کند در کارش

دلربایی آن نیست که عاشق بکشند

خواجه آنست که باشد غم خدمتکارش

جای آنست که خون موج زند در دل لعل

زین تغابن که خزف می شکند بازارش

بلبل از فیض گل آموخت سخن ورنه نبود

این همه قول و غرل تعبیه در منقارش

ای که در کوچه ی معشوقه ی ما می گذری

بر حذر باش که سر می شکند دیوارش

آن سفر کرده که صد قافله ی دل همره اوست

هر کجا هست خدایا به سلامت دارش

صحبت عافیتت گر چه خوش افتاد ایدل

جانب عشق عزیزست فرو مگذارش

صوفی سر خوش ازین دست که کج کرد کلاه

به دو جام دگر آشفته شود دستارش

دل *حافظ* که به دیدار تو خوگر شده است

ناز پرورد وصالست مجو آزارش

:: نویسنده : آبان | لینک مطلب |